Interview Sjoerd Potters over zijn werk als Tweede Kamerlid voor de VVD

18-05-2016 12:42


West-Brabant moet zelfbewuster worden'

ETTEN-LEUR

HERBERT KATS

Eigenlijk is hij meer van West-Brabant dan Jesse Klaver, zegt hij terloops. Zo'n plaagstootje past wel bij Sjoerd Potters (42), Kamerlid voor de VVD. Meteen er achteraan klinkt: "Jesse is natuurlijk een hartstikke aardige vent. Wie kan er nu niet met hem opschieten?" Potters wel, verzekert hij. Politieke kleur zegt hem minder dan de resultaten die je door samenwerking krijgt.

De oud-wethouder van Waalwijk ziet zich niet als een echte Haagse politicus. Zelfs na ruim vier jaar niet. "Toen ik naar de Kamer ging, gaf dat echt wel even een cultuurshock. Ik moest erg wennen aan de mentaliteit." Die is meer op confrontatie en scoringsdrift gericht dan hem lief is. "Ik houd er van om zaken samen op te lossen."

En hoe zit het met Brabant? Potters zal niet snel over Roosendaal spreken als 'een plaatsje aan de Belgische grens', zoals zijn Groen Links-collega deed. "Mijn vader komt uit Roosendaal en mijn grootouders wonen er ook." Potters is partijwoordvoerder over de Participatiewet, maar grijpt regelmatig de kans om in zijn provincie te zijn. ,,Al mijn neefjes en nichtjes wonen er. Ik ben in Tilburg geboren en ging in Breda naar school. En ik woonde zelfs nog een jaartje bij mijn ouders in Oudenbosch voordat ik op kamers ging. "

Als wethouder van Waalwijk, waar hij inmiddels tien jaar woont, was hij nog niet 'klaar', erkent hij. Maar de VVD haalde bij de landelijke verkiezingen 41 zetels en deed een beroep op hem om in de blauwe bankjes plaats te nemen "Ik worstelde met mijn loyaliteit, maar uiteindelijk is zoiets een grote eer. Het was niet voorzien, maar we hebben het goed uitgesproken", zegt hij over het achterlaten van zijn post in Waalwijk.

Juist zijn wethoudersverleden komt in Den Haag van pas, zoals ook zijn eerste baan bij de IND in Rijsbergen een bijdrage leverde aan wat hij 'levenservaring' noemt: in de werkelijkheid gewortelde do's en don'ts. "Op het moment zitten er bij verschillende partijen mensen in de Kamer die wethouder zijn geweest. Die weten wat er speelt. Bij twijfel zeggen we tegen elkaar: 'Zou jij dat uitvoeren als je nog wethouder was?'" Zoiets is heel praktisch bij het nemen van besluiten, vindt Potters.

Hij heeft de oprechte overtuiging dat zijn wortels in de regio van pas komen in Den Haag. Maar West-Brabant staat wat hem betreft wel wat te veel met de rug naar de rest van de provincie. "Dat is echt jammer, want de strategische ligging is ongekend. We zitten juist in een fase dat Brabant zich ontwikkelt tot de belangrijkste regio van het land. Het mag hier allemaal best wat zelfbewuster, want het is een sterk merk." Van het opsplitsen van de provincie moet hij niets weten. "Het zou als een amputatie voelen als Brabant stopt bij Waalwijk."

Tegelijk zijn Randstedelingen die West-Brabant als 'wingewest' beschouwen bij hem aan het verkeerde adres. Potters ziet 'zijn streek' als een blok dat tegengas kan bieden aan de Randstad. En nog iets: "Met Brabanders onder elkaar is het makkelijker dealen." Ze voelen volgens hem Belgen beter aan, wat een band schept met het welvarende Vlaanderen.

Sjoerd Potters draagt onmiskenbaar de ondernemende kant van de VVD uit. Tegelijk etaleert de huidige woordvoerder voor volksgezondheid, welzijn en sport een andere kant. "Het is niet vreemd dat de VVD dat imago heeft van een harde, zakelijke partij heeft. Er zijn moeilijke besluiten genomen. Maar de VVD'ers die ik ken, zijn juist heel sociaal bewogen. Ze willen mensen helpen die zelf vooruit willen komen. Dat zit óók in mij."

Sjoerd Potters zoekt heel praktisch naar medestanders, zonder veel nadruk op partijpolitiek. Hij zegt dat hij niet veel op heeft met 'vergezichten'. "Ik heb het liever heel concreet." Hij haalt Bas Wildhagen uit aan die met een hulphond zelfstandig kan functioneren. "Een mooier voorbeeld van liberalisme bestaat er niet."

Clasien de Regt (onafhankelijk raadslid in ) kaartte de zaak bij bij hem aan, toen bleek dat het inzetten van een hulphond niet als erkende remedie gold voor iemand met zware epilepsie. In de Kamer sleepte Potters er voor de komende drie jaar 900.000 euro uit om het bewijs te leveren dat mensen mét zo'n hond als begeleider op eigen benen kunnen staan. "Op zo'n moment voel je dat je het verschil kunt maken."

Mensen 'met passie en een goed verhaal' hebben zijn aandacht. Zo bezocht het Kamerlid Bas en zijn nieuwe maatje Venco, thuis. Dat was een dag nadat VVD-leider Halbe Zijlstra hem zijn woordvoerderschap Integratie afpakte na een pleidooi voor een salafistenverbod.

Potters laat dat inhoudelijk graag rusten. "Maar zo'n bezoek aan Bas gééft energie, juist als je het even moeilijk hebt", wil hij wel kwijt. ,,Ik heb het af en toe nodig om even uit die Haagse kaasstolp te komen. Het zijn mensen als Bas voor wie ik in de Kamer zit."

Met Brabanders onder elkaar is het makkelijker dealen

Sjoerd Potters

 

Terug